Psychoanalityczna Szkoła Psychoterapii w Poznaniu (PSP Poznań) zaprasza na
SYMPOZJUM „Czuły Narrator” – o settingu
w psychoterapii psychoanalitycznej,
które odbędzie się w sobotę 5 marca 2022 (9.30-12.30) Poznań/ZOOM.
Zgłoszenia udziału w wydarzeniu na ZOOMie należy wysyłać do Sekretariatu PTPP info@ptpp.pl z dopiskiem Sympozjum 5 marca. Udział dla Członków PTPP jest bezpłatny, koszt dla Osób z poza PTPP to 40 zł. (należy przesłać zgłoszenie z dołączonym dowodem wpłaty)
Zostanął przedstawione 4 referaty oraz dyskusja z nimi związana.
Program
Anna Gąsiorowska-Krawczyk
„Czuły Narrator” – o settngu w psychoterapii psychoanalitycznej. Wprowadzenie
Nadia Kostrzewa
Sny i zabawy. Refleksje na temat psychoanalitycznej ramy
Joanna Szczepaniak-Gałęcka
Settng – zewnętrzna reprezentacja kontenera. Praca z Panią G
Michał Knapiński
Settng psychoanalityczny jako funkcja ojcowska
Melisa Maras
Psychoanalityczne łono a percepcja ramy gabinetu
+ dyskusja
Abstrakt
Anna Gąsiorowska-Krawczyk
„Czuły Narrator” – o settingu w psychoterapii psychoanalitycznej
Kontakt dwóch osób, jakim jest psychoterapia psychoanalityczna, potrzebuje „bezpiecznego domu”. Odbywa się w przestrzeni czy w polu analitycznym. Tym co buduje warunki konieczne dla kontaktu analitycznego jest setting. Autorzy stawiają pytania wokół podstawowych zagadnień bu- dowania i utrzymywania relacji analitycznej, tego co ją umożliwia i zabezpiecza. Temat settingu stał się jeszcze bardziej złożony w czasie pandemii Covid 19.
Setting często opisywany jest jako to, co obiektywizuje sytuację analityczną, „coś ojcow- skiego”, rzadziej jako tworzenie czułego receptywnego środowiska, coś co pełni funkcje macie- rzyńskie. Tak rozumiany setting staje się „Czułym Narratorem” (Tokarczuk 2020) a psychoterapeu- ta czy sesja psychoterapeutyczna bezpiecznym środowiskiem, które poprzez trwającą w czasie sta- łość, pozwala rodzić się nowemu. Metaforą przedstawianej perspektywy może być opowieść Olgi Tokarczuk o zdjęciu matki która tęskni i czeka na swoją niepoczętą jeszcze córkę i to czekanie „przyprowadza dziecko” na świat.
Autorzy wystąpień, psychoterapeuci, przybliżają różne perspektywy myślenia o settingu ilu- strując je winietami klinicznymi. Nadia Kostrzewa w referacie „Sny i zabawy. Refleksje na temat psychoanalitycznej ramy” zakłada, że analityczny setting oferuje pacjentowi specyficzną żywą ramę, w której możliwym staje się wyłanianie wcześniej niereprezentowanych doświadczeń. Refe- rat Joanny Szczepaniak-Gałęckiej, odwołujący się do prac W. Biona, jest próbą rozumienia i zobra- zowania settingu jako zewnętrznej reprezentacji kontenera, w aktywny sposób oddziałującego na proces. Michał Knapiński w referacie „Setting psychoanalityczny jako funkcja ojcowska” akcentuje znaczenie bezpiecznych granic dla analizowania niepokojących obszarów osobowości pacjenta. W referacie „Psychoanalityczne łono a percepcja ramy gabinetu” Melisa Maras odnoszac się do mię- dzycielesnej faktury doświadczenia analizuje aspekty ciała jako elementy settingu.